Faalangst en mijn eerste job.

Zoals ik in mijn introductie heb geschreven, lijdt ik al zolang ik me kan herinneren aan faalangst. De verlammende, passieve vorm van faalangst.
In literatuur wordt er vaak het onderscheid gemaakt tussen actieve faalangst en passieve faalangst:
Simpel gezegd is actieve faalangst de angst waardoor je obsessief je best gaat doen om iets te presteren, terwijl je bij passieve faalangst verlamd geraakt, en/of gewoon besluit om niet je best te doen omdat je toch niks presteert.
Maar in beide gevallen is het resultaat ongewenst en presteer je onder je niveau.
Iets wat me de laatste weken weer pijnlijk duidelijk wordt gemaakt.
Sinds twee weken heb ik een eerste job. Ik vond het fantastisch dat ik daar al geraakt ben.
Toch was ik na de eerste drie dagen minder blij. De organisatie en de communicatie op mijn werkplek zijn een soep. En laat nu communicatie, orde en structuur aspecten zijn die ik broodnodig heb. Evenals tijd om in te werken en dingen aan te leren,  dat is er ook niet.
Mijn medewerkers zijn geen slechte mensen. In noodgevallen maken ze tijd voor me, maar meestal niet….niet omdat ze niet willen, maar gewoon niet kunnen.
Laat me even vertellen wat mijn job inhoudt. Ik ben aangesteld als junior administratief ondersteunende en medewerker bij de dispatching…geen ál te moeilijke job, zou je denken. Nou, het is geen moeilijke job als je weet hoe je de verschillende administratieve programma’s moet gebruiken…en dat weet ik dus (nog) niet (voldoende). Ook ontbreek ik compleet aan ervaring hierin.
Daarbij komt dat ik ook aangesteld ben als telefoon operator. Ik moet de meeste vragen beantwoorden….terwijl ik het minste ken….Dit en in combinatie met mijn extreme faalangst….een ‘recipe for disaster’.
Mijn faalangst neemt de overhand. Dingen die me met alle welwillendheid worden uitgelegd, onthou ik niet. Als ik veel dingen tegelijk moet doen blokkeer ik en gebeurt er helemaal niets. Op de hogeschool en op stage gebeurde dat ook….maar hier hangt mijn geld vanaf! Mijn opstap naar een onafhankelijk leven!
Langs de andere kant mag ik niet klagen. Ik mag al een derde week op rij blijven, iets wat ik voor mij persoonlijk een hele prestatie vind. Dat is een lichtpuntje. Toch zit ik hier, zondag avond, weer met het angstzweet op mijn voorhoofd en mijn handen….Ik durf niet, ik wil niet…maar ik moet….

Advertenties

Over kipje1993

Lieve lezers, Ik ben dit blog begonnen als uiting...zomaar eigenlijk. Misschien dat sommige mensen er zich in herkennen... Ik ben geen fan van labels, maar als het toch moet zou je me er verschillende kunnen geven, zoals ADD (Attention Deficit Disorder, zonder hyperactiviteit) en hooggevoeligheid...Ja, die passen het meest bij me. Veel kenmerken van Hooggevoeligheid en ADD lopen wat doorheen. Maar kortom: Ik wil alles zo goed mogelijk doen voor mijn medemens, maar door mijn chaotische innerlijke wereld vergeet ik vaak dingen te doen, zowel minder belangrijke als belangrijke. Ik kan fel geraakt worden door mooie muziek, een mooie film, een mooi verhaal. Maar ook door commentaar van mensen. Positieve commentaren voelen fantastisch. Ietwat kritische commentaren neem ik te vaak persoonlijk op, terwijl ze vaak niet zo bedoeld zijn. Ik wordt snel beïnvloed door sferen (op de werkvloer en daarbuiten). Een sfeer kan me 'maken of kraken'. Voilà, dit is ook de reden waarom ik de blog schrijf. Om de mooie en minder mooie kenmerken te beschrijven ;) Tot hier mijn introductie. ;)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s