Adoptiestukje nummer 1….ne moeilijke…

Lieve lezers,

Ik heb gezegd dat ik over adoptie ging schrijven.
Eigenlijk doe ik dit niet graag. Ik weet niet waarom. Ik vind het moeilijk om over te schrijven. Ik ken er eigenlijk niet genoeg van.
En dan heb ik het niet over mijn persoonlijke verhaal.
Ik heb het over de hele administratieve en gerechtelijke ‘hoop’.
Maar hier is mijn probeersel:
Het concept ‘adoptie’ vind ik eigenlijk niet verkeerd.
Als een welstellend gezin een kind kan adopteren dat het een goede thuis kan geven, waarom niet?
Tegenwoordig lees ik veel over adoptie over sociale media, over wantoestanden in de adoptieprocedures. Die moeten sowieso aangepakt worden.
Het zou allemaal veel transparanter moeten gebeuren.
Maar om adoptie ‘gelegaliseerde kinderhandel’ te noemen vind ik te ver gaan.
Wat zijn biologische ouders dan? ‘Gelegaliseerde kinderfabrieken’?
Die terminologie vind ik te hard.
“Vroeger” (en da’s nog geen jaar geleden) nam ik aan dat de mensen niks wisten. Punt. Andere lijn. Ik nam er vrede mee. Nu begin ik dat sterk te betwijfelen.
Maar langs de andere kant denk ik ook vaak: ‘Als ik het nu allemaal weet, zou ik dan gelukkiger zijn?’ Ik betwijfel het me.
Maar dat is waarschijnlijk omdat ik ook met mijn ‘gat in de boter ben gevallen’ wat mijn ouders betreft. Hun valt niks te verwijten. Ze hebben ook lang zelf gezocht naar mijn afkomst, maar kwamen dan vaak terug met lege handen.
Ik betwijfel ook heel erg of ik het in India beter zou hebben.
In mijn ogen waarschijnlijk niet. En racisme? Dat hebben ze in India ook.
Ze stoppen het zeker niet onder stoelen of banken.
Ik zou waarschijnlijk elke dag wel ‘Fairness creams’ (blekingscrèmes) smeren en mij ongelukkig voelen over mijn donkere huid. Zelfs huwelijksadvertenties en zelfs jobadvertenties vragen daar naar je huidskleur…over racisme gesproken.
Da’s eigenlijk de hoofdreden waarom ik niet graag naar Bollywoodfilms kijk.
Fantastische coreo’s vaak, mooie mensen, mooie kleding. Maar er mag toch wat meer diversiteit in ‘kleur’ tussen zitten, want je ziet er bijna alleen maar lichte mensen.
Maar meer daarover een andere keer.

Ik ben nu op een moment in dat ik beetje bij beetje mijn leven begin ‘vast te krijgen’.
En die zaken zoals identiteit en psychologische gezondheid begin ik nu heel serieus te nemen. Maar ik geloof niet dat adoptie kommer en kwel is.
Toch niet méér kommer en kwel dan opgroeien als kind bij biologische ouders…
Want die zijn ook verre van perfect.

 

Advertenties

Over kipje1993

Lieve lezers, Ik ben dit blog begonnen als uiting...zomaar eigenlijk. Misschien dat sommige mensen er zich in herkennen in mijn posts, misschien ook niet. Ik ben geboren in 1993, Belgisch, geadopteerd uit India. En hunkerend naar vrijheid ;) Tot hier mijn introductie. ;)
Dit bericht werd geplaatst in Adoptie en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s